Oskar Vajld

Oskar Vajld (1854 - 1900 ) rođen je kao Fingal O'Flaetri Vilis. Bio je irski književnik. Pohađao je „Triniti koledž” u Dablinu od 1871. do 1874. godine. Dobio je stipendiju za „Magdalen koledž” u Oksfordu, koji je počeo da pohađa 1875. godine.

Najveći uticaj na Oskara Vajlda kao umjetnika u to vrijeme su imali Svinbern, Volter Pejter, i Džon Raskin. Na Oksfordu je zbog svog ekscentričnog ponašanja imao problema sa profesorima.

Tokom 1875. i 1876. godine Vajld je objavio poeziju u nekoliko književnih časopisa. Godine 1876. ponovo se našao u Irskoj zbog smrti oca. Kasnije je nastavio sa objavljivanjem poezije i 1878. je dobio Nagradu za englesku književnost. Napustio je Oksford i otišao je u London, gdje je polako stekao popularnost među književnicima. Stekavši popularnost kao književnik i esteta, 1882. godine je otišao da predaje u Americi. Posle povratka iz Amerike živio je nekoliko mjeseci u Parizu. Godine 1884, se oženio sa Konstans Lojd u Londonu i dobio sinove Sirila i Vivijana. Tokom tih godina, Vajld je radio kao novinar, a pored toga je i dalje pisao poeziju i drame.

Godine 1890, objavio je svoje najčuvenije djelo, roman Slika Dorijana Greja. U to vrijeme je Vajld doživio najveću slavu.

U ljeto 1891. godine upoznao je lorda Alfreda Daglasa, s kojim započinje ljubavnu aferu i spoznaje svoju homoseksualnost. U to vrijeme postaje alkoholičar, a njegova slava počinje polako da se gasi. 1895. godine je osuđen na dvije godine prinudnog rada zbog „nakaznog ponašanja”. Posle povratka iz zatvora, seli se u Pariz, gdje je umro 30. novembra 1900. godine, napušten od svih.