EUR    |   RSD    |  KM           Prijava   |  |    Registracija   |  Kontakt  |  Pomoć  |  O nama
 
 
 
Autori
BERNHARD LINK (1944.) rođen je kod Bilefelda, a ivi u Bonu i Berlinu. Po struci, kojom se i dalje bavi, je pravnik. Za roman Gordijev Čvor je nagrađen nagradom Glauser za kriminalističku literaturu na njemačkom govornom području. Romanom Čitač je stekao svjetsku slavu i predstavlja prvu knjigu nekog njemačkog autora koja je zauzela vodeće mjesto na listi bestselera New York Times. Po romanu Čitač snimljen je film u kojem glavne uloge tumače Ralf Fajns i Kejt Vinslet. Po priči Onaj drugi iz zbirke Bekstva od ljubavi takođe je snimljen film u kojem glavne uloge tumače Antonio Banderas i Lajam Nison.
Alber Kami je rođen 7. novembra 1913. u porodici siromanog alzakog zemljoradnika u Aliru. Otac je, ubrzo po dječakovom rođenju, poginuo u čuvenoj bici na Marni u Prvom svjetskom ratu. Kamijevo kolovanje i kasnije studije na Filozofskom fakultetu u Aliru protekli su u svakodnevnoj borbi za opstanak. Kao student je morao sam da zarađuje hljeb, udara pečate na vozačke dozvole u alirskoj prefekturi, a u slobodnim časovima da prodaje automobilske djelove i biljei barometarski pritisak u meteorolokoj stanici. Kami zatim radi u alirskoj radio-stanici, interesuje se za pozorinu umjetnost, a jedno vrijeme radi i sa vlastitom pozorinom trupom. Uspjena publicistička aktivnost, međutim, postepeno ga odvodi knjievnom stvaranju. Kao esejist, kritičar i urednik lista Borba, koji je 1940. pokrenuo u Parizu, Kami postaje istaknuta ličnost u francuskom pokretu otpora protiv nacizma. Bogato ivotno iskustvo i već oformljena vizija svijeta počeli su da dobijaju svoj umjetnički oblik u nizu njegovih slavnih romana: Stranac (1942), Kuga (1947) i Pad (1956); zatim u dramama Nesporazum (1944), Kaligula (1944) i Opsadno stanje (1948), kao i u ditativnom lirskom komentaru romana Stranac, objavljenom 1943. godine pod nazivom Mit o sizifu. Poznati roman je i Pobunjeni čovjek (1951). Kamijevom knjievnom djelu odato je najveće priznanje dodjeljivanjem Nobelove nagrade za knjievnost 1957. godine. Kami je preminuo 4. januara 1960. u saobraćajnoj nesreći. Vozač je bio njegov bliski prijatelj i izdavač Mihel Đaliardi, koji je takođe poginuo. Njegova djeca blizanci Katerina i Jovanka dre autorska prava na njegova djela.
PAULO KOELJO je rođen u Rio de aneiru 1947. godine. Vodio je izuzetno zanimljv ivot. Duh pobune odredio je njegovu mladost: bio je hipik, pisao je tekstove za pjesme nekolicine čuvenih brazilskih pop zvijezda, uključujući i Elisa Reginu i Raula Seiasa. Kratko poslije toga zaposlio se kao novinar. Paulo Koeljo je proučavao magiju i okultizam od svoje 25. godine. Poto je pjeice preao put hodočasnika dug 830 km do Santjaga de Kompostele, napisao je 1986. godine knjigu Dnevnik jednog čarobnjaka, koja je ubrzo postala bestseler u Brazilu.
HARUKI MURAKAMI (1949.) rođen je u Kjotu, ali je veći dio svog odrastanja proveo u Kobeu. Njegov je otac bio budistički svećenik, a majka kćer veletrgovca iz Osake. Oboje su predavali japansku knjievnost. Unatoč toj činjenici, Murakamija vie interesira američka knjievnost, to ga i izdvaja iz glavne struje japanske knjievnosti.
DANIJEL GOLEMAN (1946.) je pisac bestselera Emocionalna inteligencija koji je godinu i po dana bio na listi bestselera Njujork Tajmsa. Zalae se za to da je nivo emocionalne inteligencije podjednako vaan kao i nivo standardne inteligencije (IQ) i da je treba uvesti u kole uz redovne akademske predmete. Takođe je napisao Socijalnu inteligenciju, Rad sa emocionalnom inteligencijom (Working with Emotional Intelligence) i koautor je djela Primal Leadership.
JUSTEJN GORDER (1952.) je norveki autor najpoznatiji po romanu o istoriji filozofije Sofijin svijet, prevedenom na preko četrdeset jezika, i tampanom u preko 30 miliona primjeraka irom svijeta. Sa suprugom Siri Danevig ustanovio je Nagradu Sofija, koja se od 1997. svake godine dodjeljuje insitucijama ili pojedincima koji daju značajan doprinos očuvanju ivotne sredine i odrivog razvoja i ulau napore u podizanje svijesti i ostvarivanje alternativa savremenom razvoju ljudskog drutva. ivi u Oslu.
Orhan Pamuk je rođen u Istanbulu 1952. godine. Odrastao je u bogatoj, modernoj četvrti Nianta, u velikoj porodici sličnoj onima koje prikazuje u djelima Devdet-beg i njegovi sinovi i Crna knjiga. Kao to je i opisao u autobiografskom romanu Istanbul, od djetinjstva pa sve do svoje dvadeset druge godine, bio je zaokupljen slikanjem i matao o tome da postane slikar. Nakon zavrene američke gimnazije u Istanbulu, tri godine je studirao arhitekturu na Tehničkom univerzitetu, ali je studije napustio kada je odustao od elje da postane arhitekta i slikar. Potom je upisao urnalistiku na Istanbulskom univerzitetu gde je i diplomirao, no nikada nije radio kao novinar. Kada je u dvadeset trećoj godini odlučio da postane pisac, povukao se u svoj stan i počeo da pie, posvetivi se samo tome. Njegov prvi roman, Devdet-beg i njegovi sinovi, objavljen je sedam godina nakon toga, 1982. godine. On govori o tri generacije imućne istanbulske porodice sa Niantaa, četvrti u kojoj je odrastao i sm Pamuk. Roman je osvojio knjievne nagrade Orhan Kemal i Milijet. Naredne godine je objavljen roman Tiha kuća, čiji je francuski prevod 1991. godine dobio Nagradu za evropsko otkriće (Prix de la dcouverte europene). Djelo Bijela tvrđava (1985), koje opisuje prijateljstvo između mletačkog roba i osmanskog učenjaka, njegovog gospodara, donijelo je Pamuku internacionalnu slavu i prevedeno je na mnoge jezike. Iste godine, Pamuk je otiao u Ameriku, gde je na Univerzitetu Kolumbija u Njujorku radio kao gostujući predavač od 1985. do 1988. godine. Upravo tamo je napisao najveći deo svog romana Crna knjiga, u kojem su ulice, istorija, hemija i tkivo Istanbula opisani kroz priču o jednom advokatu i njegovoj potrazi za nestalom suprugom. Djelo je objavljeno 1990. godine, a francuski prevod je dobio nagradu France Culture. Crna knjiga donijela je Pamuku veliku popularnost kako u Turskoj, tako i van njenih granica, kao autoru koji s jednakim arom pie i o sadanjosti i o prolosti. Na osnovu ovog romana nastao je scenario za film Skriveno lice. Pamuk je postao otac 1991. godine kada mu se rodila ćerka Ruja. Roman Novi ivot, o studentima očaranim misterioznom knjigom, objavljen je u Turskoj 1994. godine. Postao je jedna od najčitanijih knjiga turske knjievnosti. Djelo Zovem se crveno (1998), koje putem jedne ljubavne i porodične priče opisuje osmanske i persijske umetnike i njihovo viđenje nezapadnog sveta, dobitnik je značajnih nagrada: Prix du meilleur livre tranger (Francuska), Grinzane Cavour (Italija, 2002) i The International IMPAC Dublin literary award (2003). Pamukovi članci o knjievnost i i kulturi pisani za novine i časopise u Turskoj i inostranstvu, zajedno su sa njegovim privatnim biljekama objavljeni pod naslovom Druge boje 1999. godine. Od sredine devedesetih godina, Pamuk je u svojim tekstovima iznosio kritičke stavove na račun drave Turske po pitanju ljudskih prava i slobode govora, iako je pokazivao slabo interesovanje za samu politiku. Knjiga Snijeg, koju je autor opisao kao moj prvi i poslednji politički roman, objavljena je 2002. godine. U ovom djelu, čija se radnja odvija u gradiću Kars na jugoistoku Turske, Pamuk pripovijeda o tenzijama i nasilju između političkih islamista, vojnika, sekularista i kurdskih i turskih nacionalista. The New York Times je ovaj roman uvrstio među 100 najboljih knjiga za 2004. godinu. Istanbul (2003) je poetično delo koje je teko klasifikovati. Prenosi nam Pamukova sjećanja na djetinjstvo i ranu mladost, a ujedno predstavlja i oma pičevom rodnom gradu. Knjiga obiluje slikama zapadnih slikara, fotografijama iz autorove privatne arhive, kao i onim koje su slikali turski fotografi. Godine 2008. Pamuk je objavio Muzej nevinosti, roman o čoveku ludo zaljubljenom u jednu mladu devojku i njegovoj elji da napravi muzej u kom bi bile izloene stvari koje ga podsećaju na njegovu voljenu. Pamuk je zaista i otvorio takav muzej 2012. godine na Čukurdumi u Istanbulu, a katalog muzeja, Nevinost stvari, objavljen je iste godine. Druga zbirka pičevih eseja objavljena je 2010. godine u Turskoj pod naslovom Fragmenti krajolika, dok su njegova predavanja koja je odrao na Harvardu 2009. godine objedinjena u knjizi Naivni i sentimentalni romanopisac i izdata 2011. godine. Tri godine kasnije, Pamuk je objavio svoj deveti roman, Čudne misli u mojoj glavi. To je ljubavna priča, a istovremeno i moderan ep. Govori o bozadiji Mevlutu, eni kojoj je tri godine pisao ljubavna pisma i njihovom ivotu u Istanbulu. Knjige Orhana Pamuka prevedene su na 63 jezika. Dobitnik je Nagrade za mir 2005. godine, koja se smatra najprestinijom nagradom u Njemačkoj na polju kulture. Iste godine, Snijeg je osvojio Le Prix Mdicis tranger, francusku nagradu za najbolji strani roman, a autoru je uručena nagrada Rikarda Huh, koja se svake treće godine dodeljuje ličnostima za nezavisnu misao i iskazanu hrabrost. Takođe 2005. godine, časopis Prospekt Pamuka je uvrstio među 100 najvećih svetskih intelektualaca. Naao se i među 100 najuticajnijih ličnosti na svijetu po miljenju časopisa TIME, 2006. godine. U septembru iste godine, pisac je osvojio Le Prix Mditerrane tranger za svoj roman Snijeg. Pamuk je počasni član Američke akademije umetnosti i knjievnosti, kao i Kineske akademije drutvenih nauka. Posjeduje počasni doktorat Tilburg univerziteta, a jedanput godinje dri predavanja na Univerzitetu Kolumbija. Godine 2006. dobio je Nobelovu nagradu za knjievnost i postao druga najmlađa osoba u istoriji kojoj je ta nagrada dodeljena. Pamukov Muzej nevinosti je 2014. godine osvojio nagradu za evropski muzej godine (EMYA), koju mu je uručio Evropski forum muzeja (Talin, Estonija). Iste godine, Pamuk je postao dobitnik evropske nagrade Helena Vaz Da Silva, koja se dodeljuje za izuzetan doprinos za odnos prema kulturnom nasljeđu i evropskim idealima. U Turskoj su mu 2015. godine dodeljene dve značajne nagrade za njegov roman Čudne misli u mojoj glavi: nagrada fondacije Ajdin Dogan i knjievna nagrada Erdal Oz. Godine 2016. Pamuku je uručena knjievna nagrada Jasna Poljana (Muzej Lava Tolstoja) za isti roman. Deseta knjiga Orhana Pamuka, Crvenokosa (2016), predstavlja priču o bunardiji Mahmutu i njegovom egrtu Demu, koji sredinom osamdesetih godina trae vodu na nepogodnom zemljitu pokuavajući da na tradicionalan način iskopaju bunar. Roman istrauje putem priča i slika odnos između očeva i sinova, autoritarizma i individualnosti, drave i slobode, mitova i stvarnosti. Istraujući ubistvo koje se dogodilo trideset godina ranije nadomak Istanbula, Pamuk nas ponovo spaja sa dvjema osnovnim legendama istoka i zapada, sa Sofoklovim Kraljem Edipom (oceubistvo) i Firdusijevim Rustemom i Suhrabom (ubistvo sina), dok sve vrijeme moemo čuti demonski glas pomenute Crvenokose. Orhan Pamuk je čitav svoj ivot (izuzev tri godine u Njujorku) proveo na istim ulicama Istanbula, u istoj gradskoj četvrti, te i sada ivi u kući u kojoj je i odrastao. Pie romane već 40 godina i nikada se nije bavio ničim drugim do pisanjem.
ARTUR GOLDEN (1956.) je američki pisac, najpoznatiji po bestseleru Memoari jedne geje. Diplomirao je istoriju na Harvardu, a kasnije je na Univerzitetu Kolumbija magistrirao japansku istoriju i naučio mandarinski kineski. Neko vrijeme je radio u Pekingu i Japanu. Golden trenutno ivi u Bruklinu u dravi Masačusets.
KOLIN FALKONER (1953.) rođen je u Londonu, a nakon zavrenog kolovanja preselio se u Australiju, gdje je radio kao novinar za najvanije tampane medije, kao i za najveće australijske radio i TV stanice. Posljednje dvije decenije u potpunosti se posvetio pisanju, a njegova djela prevedena su na vie od dvadeset jezika.
Gijom Muso rođen je 1974. godine na Arubima. Iako je po zanimanju profesor ekonomije, od malih nogu je bio opčinjen knjievnoću i filmom. Počeo je da pie jo kao student. Njegovi romani do sada su prodati u nekoliko miliona primjeraka i prevedeni na 31 jezik, a za sve romane otkupljena su i filmska prava. Muso je s pravom nazvan Spilbergom savremene francuske knjievnosti.
DEJMS REDFILD autor je Celestinskog proročanstva, romana koji je 1995. i 1996. godine bio najprodavaniji roman irom svijeta. Ovo knjievno ostvarenje provelo je vie od tri godine na listi bestselera Njujork Tajmsa. Poslednji nastavak Dvanaesti uvid objavljen je 2011. godine.
SIDNI ELDON rođen je 1917. u Čikagu. Jedan je od najprodavanijih romanopisaca svih vremena, sa preko tri stotine miliona primjeraka knjiga u tampi. Oprobao se i kao scenarista, producent i reiser filmova i pozorinih predstava. Postao je poznat zahvaljujući televizijskoj karijeri, odnosno stvaranju popularnih TV serija. Preminuo je 30. januara 2007. godine. "Najvie od svega volim da piem romane. Oni su drugačiji svijet, svijet uma i srca, u kojem čovjek moe da stvara likove i podari im ivot", rekao je eldon.
DEJN OSTIN (16.12.1775.-18.7.1817.) rođenа je u Stiventonu od ocа Dordа Ostinа, koji je bio pаrohijski svetenik, i majke Kаsаndre. Zа Stiventon ostаje vezаnа čitаv ivot, nikаdа se ne udаvi. Imаlа je estoro brаće i stаriju sestru Kаsаndru sа kojom je bilа jаko bliskа. Jedini portret po kome znаmo kаko je Dejn Ostin izgledаlа je loe obojenа skicа koju je izrаdilа njenа sestrа i kojа se dаnаs nаlаzi u muzeju u Londonu. Njenа brаćа Frаnsis i Čаrls pristupili su mornаrici gdje su obojicа dogurаli do činа аdmirаlа. Osnovno obrаzovаnje dobilа je u koli zа djevojke 1783; prvo u Oksfordu, pа u Sаutempton. Od 1785. do 1786. pohаđаlа je kolu zа djevojke u Redingu. Dejn Ostin je dobilа nаdprosječno obrаzovаnje u odnosu nа ono koje su dobijаle djevojke u njeno vrijeme, pа se već rаno posvetilа pisаnju i prvu priču je već objаvilа 1789.
SESILIJA AHERN (1981.) zavrila je studije urnalistike u Dablinu i nakon toga se posvetila pisanju. Svoj prvi roman, P.S. Volim te, napisala je u dvadeset i prvoj godini, postigavi nevjerovatan uspjeh - u rodnoj Irskoj roman je 2004. godine proglaen najprodavanijim debitantskim romanom, dok se u zemljama irom Evrope vie nedelja zadravao na listama najprodavanijih knjiga. Iste godine pojavio se roman Na kraju duge, koji je takođe postao međunarodni bestseler.
IVO ANDRIĆ (9.10.1892.- 13.3.1975.) je bio knjievnik, nobelovac, diplomata, ambasador, Kraljevine Jugoslavije u Njemačkoj. Rođen je u Docu kod Travnika, a njegova porodica je porijeklom iz Sarajeva. Dobitnik je Nobelove nagrade za knjievnost 1961. godine za kompletno knjievno djelo o historiji jednog naroda, s romanom Na Drini ćuprije (1945.) kao vrhuncem tog djela. Ivo Andrić rođen je 9.10.1892. godine u Docu na Lavi (tada Austro-ugarska). Andrićevi roditelji Antun i Katarina (rođ. Pejić), su ivjeli u Sarajevu. U oktobru 1912. godine, dobija stipendiju hrvatskog kulturno-prosvjetnog drutva Napredak, te upisuje studij na Mudroslovnom fakultetu Kraljevskog univerziteta u Zagrebu. U tom vremenu na njega utiču djela pisca Antuna Gustava Matoa. Sljedeće godine prelazi u Beč. gdje posjećuje predavanja iz historije, filozofije i knjievnosti.
TONI PARSONS (1953.) je rođen u siromanoj porodici u londonskom Ist Endu. Kada mu je bilo dvadeset godina zaposlio se u fabrici za proizvodnju dina. Potom je postao muzički novinar i pratio je eksploziju panka i novog talasa. Parsons se oenio koleginicom, a kada su se razveli dodijeljeno mu je starateljstvo nad njihovim sinom.
Nikolas Sparks (1965), američki autor međunarodnih bestselera, poznat je po romanima u kojima se bavi temama kao to su hrićanstvo, ljubav, tragedija i sudbina. Iako je sredinom osamdesetih godina napisao dva romana, svoj prvi uspeh Sparks je postigao 2001. godine romanom The Notebook. Do sada je objavio dvanaest romana, koji su prevedeni na preko trideset jezika, a neki od njih su i filmovani (The Notebook, Message in a Bottle i A Walk to Remember).
NIKOLA MALOVIĆ (1970.) rođen je u Kotoru, a diplomirao je na Filolokom fakultetu u Beogradu. Objavio je knjigu kratkih priča Poslednja decenija, novele u dramskoj formi Kapetan Vizin - 360 stepeni oko Boke, Peraki goblen i oko 2000 tekstova. Za roman Lutajući Bokelj dobio je nagrade Borislav Pekić, Laza Kostić i Nagradu za prozu Banjaluka 2008. Godine 2010. objavio je zbirku priča Prugastoplave storije. ivi u Herceg Novom.
MARKUS ZUSAK (1975.) je australijski pisac koji je već kao veoma mlad privukao panju svojim romanima za djecu i omladinu The Underdog, Fighting Ruben Wolfe, Getting the Girl, a na velika vrata je stupio u svijet knjievnosti romanom I Am the Messenger, koji je 2006. dobio nagradu Printz. Od samih njegovih knjievnih početaka, prate ga atributi inovativnog i poetičnog pisca, dok je Kradljivica knjiga proglaena za knjievni fenomen.
MARK LEVI (1961.) jedan je od popularnijih francuskih pisaca. Poslije studija menadmenta i informatike, bavi se privatnim biznisom u Francuskoj i SAD. Sa 37 godina pie priču za čovjeka koji će njegov sin postati kad odraste. Na podsticaj sestre, u to vrijeme scenaristkinje, a danas reiserke, alje rukopis izdavačkoj kući Robert Laffont, koja odmah pristaje da objavi knjigu Et si cetait vrai (Kad bi to bilo tačno). Ubrzo po izlasku romana iz tampe, Stiven Spilberg kupuje prava za filmsku adaptaciju. Film pod naslovom Kao u raju, sa Riz Viderspun i Markom Rafalom u glavnim ulogama, bio je prvi na listi najgledanijih filmova u SAD.

  Previous 1 2 3 4 5 6 Previous